Antalya'da düzenlenen Birleşmiş Milletler (BM) İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi 31. Taraflar Konferansı COP31 başladı..
Dünyanın gözünün Antalya'ya çevrildiği bu önemli organizasyonun ikinci gününde gazeteci arkadaşım Serpil Portakal ve öğrencimiz Gonca ile birlikte Yeşil Alan'ı ziyaret ettik..
Ancak küçük bir ayrıntıyı atlamıştım.. Herkesin akreditasyon işlemleriyle ilgilenirken kendi akreditasyonumu yaptırmayı ihmal etmişim..
Hal böyle olunca Mavi Alan'a giriş yapamadık..
Serpil kardeşim son ana kadar benim içeri girebilmem için büyük çaba gösterdi, ancak ne yazık ki artık iş işten geçmişti..
Önce kendi hatamı kabul edeyim ki ardından organizasyonla ilgili eleştiri yapma hakkımı kullanabileyim..
BÜYÜK ORGANİZASYON, BÜYÜK EMEK..
Öncelikle şunu teslim etmek gerekiyor.. COP31 gibi dünyanın en önemli uluslararası organizasyonlarından birini Antalya'da gerçekleştirmek hiç de kolay bir iş değil..
Bu dev organizasyonun arkasında binlerce insanın emeği, alın teri ve büyük bir hazırlık süreci vardı..
Güvenlik önlemleri son derece üst düzeydeydi.. Dünyanın dört bir yanından devlet başkanlarının, bakanların, diplomatların, bürokratların ve binlerce konuğun katıldığı böylesine büyük bir organizasyonda güvenliğin öncelikli olması elbette anlaşılabilir bir durum..
Ancak güvenlik tedbirleri alınırken vatandaşların ve organizasyon alanına ulaşmaya çalışan konukların yaşadığı sıkıntılar da göz ardı edilmemeliydi..
ANTALYA TRAFİĞİ BİR KEZ DAHA KENDİNİ GÖSTERDİ..
Organizasyonla ilgili en önemli sorunların başında ulaşım geliyordu..
D-400 Karayolu'nun ikiye bölünmesi ve alınan trafik tedbirleri nedeniyle yolculuk süreleri inanılmaz derecede uzadı..
Biz Kadriye'den COP31'in düzenlendiği alana tam iki saatte ulaşabildik.. Oysa normal şartlarda bu mesafe en fazla 15 dakikada alınabiliyordu..
Aradaki fark gerçekten düşündürücü..
Elbette güvenlik gerekçesiyle yolların kapatılması ve trafik düzenlemelerine gidilmesi anlaşılabilir.. Ancak böylesine büyük bir organizasyon öncesinde alternatif güzergâhların daha kapsamlı şekilde planlanması gerekirdi..
Antalya gibi turizm, tarım ve nüfus yoğunluğu açısından sürekli büyüyen bir kentte ulaşım meselesini artık günübirlik tedbirlerle çözmeye çalışmak mümkün değil..
Bu organizasyon bir gerçeği daha gözler önüne serdi.. Antalya'nın raylı sistem yatırımlarını hızlandırması ve en azından Serik'e kadar uzanacak bir ulaşım hattını hayata geçirmesi artık bir tercih değil, ihtiyaç hâline geldi..
Serik halkı yıllardır bu talebi dile getiriyor.. Ancak Antalya Büyükşehir Belediyesi'nin bu konuda neden yeterince somut adım atmadığını anlamak gerçekten güç..
COP31 belki de bu ihtiyacın ne kadar acil olduğunu göstermek açısından önemli bir fırsat oldu..
ULAŞIMDAKİ AKSAKLIKLAR ÜLKE TANITIMINI DA ETKİLEDİ..
Organizasyon için İstanbul'dan Ankara'ya, farklı şehirlerden Antalya'ya çok sayıda otobüs getirildi..
Ancak görünen o ki bu kadar büyük bir kalabalığın ulaşım ihtiyacını karşılamak için yapılan hazırlıklar yeterli olmadı..
Özellikle yabancı konukların zaman zaman oldukça kalabalık otobüslerde, adeta balık istifi taşınması dikkat çekiciydi..
Dünyanın dört bir yanından Antalya'ya gelen konuklara ülkemizi tanıtırken ulaşım konusundaki bu görüntülerin olumlu bir izlenim bırakmadığını düşünüyorum..
Çünkü ülke tanıtımı yalnızca toplantı salonlarıyla, protokollerle ve görkemli organizasyonlarla yapılmaz.. Misafirlerin karşılanmasından ulaşımına, konaklamasından günlük ihtiyaçlarına kadar her ayrıntı bu tanıtımın bir parçasıdır..
Bu nedenle COP31 gibi uluslararası ölçekte ses getiren bir organizasyonda ulaşım planlamasının çok daha başarılı olması gerekirdi..
GÜVENLİK GÜÇLERİNE VE EMEK VERENLERE TEŞEKKÜR..
Öte yandan Antalya Valiliği'nin Liderler Zirvesi'nin gerçekleştirildiği iki gün boyunca kamu personeline yönelik aldığı izin uygulamasını da anlamlı buluyorum..
Bu kararın şehirdeki yoğunluğu azaltmak ve organizasyonun daha sağlıklı yürütülmesine katkı sağlamak açısından önemli olduğunu düşünüyorum..
Ancak burada özellikle bir kesimin hakkını teslim etmek gerekiyor..
Türkiye'nin neredeyse 81 ilinden Antalya'ya gelerek görev yapan, caddelerde, sokaklarda, kavşaklarda ve organizasyon alanının çevresinde güvenliği sağlayan polislerimize ayrı bir parantez açmak istiyorum..
Gece gündüz demeden, büyük bir özveriyle görev yapan tüm emniyet mensuplarımıza ve organizasyonda emeği geçen herkese gönülden teşekkür ediyorum..
Bu arada İstanbul'da yaşadığım mahalleden tanıdığım bir polis arkadaşla karşılaşmak da benim için hoş bir sürpriz oldu..
Dünyanın dört bir yanından insanların buluştuğu Antalya'da, insanın kendi mahallesinden bir tanıdığa rastlaması gerçekten güzel bir tesadüftü..
ANTALYA DÜNYAYA AÇILAN BİR PENCERE OLDU..
Bütün eksiklerine, aksaklıklarına ve eleştirilecek yönlerine rağmen COP31'in Antalya'da düzenlenmesini son derece önemli buluyorum..
Bu organizasyon, Türkiye'nin uluslararası arenadaki ağırlığını, diplomatik gücünü ve büyük ölçekli organizasyonları gerçekleştirme kapasitesini bir kez daha ortaya koydu..
Antalya, bir kez daha yalnızca denizi, güneşi ve turizmiyle değil, dünyanın geleceğini ilgilendiren önemli meselelerin konuşulduğu bir merkez olarak da öne çıktı..
Ancak asıl mesele, böylesine büyük organizasyonlara ev sahipliği yapmakla sınırlı kalmamalı..
COP31'de alınacak kararların, verilen sözlerin ve ortaya konulan hedeflerin kâğıt üzerinde kalmaması gerekiyor..
İklim değişikliği artık uzak bir geleceğin sorunu değil.. Kuraklık, su kaynaklarının azalması, orman yangınları, aşırı sıcaklar ve çevre kirliliği hayatımızın tam ortasında..
Özellikle su kaynaklarının giderek azaldığı, tarımın ve doğal yaşamın tehdit altında olduğu günümüzde çevre politikalarının sözde değil, özde uygulanması büyük önem taşıyor..
Dünyanın geleceği için atılacak her adım, yalnızca bugünün insanlarını değil, çocuklarımızı ve gelecek nesilleri de ilgilendiriyor..
Dileğim ve umudum, COP31'in güzel konuşmaların yapıldığı, fotoğrafların çekildiği ve ardından unutulduğu bir organizasyon olarak tarihe geçmemesi..
Burada alınacak kararların hayata geçirilmesi, verilen sözlerin tutulması ve hep birlikte daha yeşil, su kaynakları daha zengin, doğası daha güçlü ve insanı daha mutlu bir dünya için çalışılması..
Çünkü gelecek nesillere bırakacağımız en büyük miras ne binalarımız ne yollarımız ne de ekonomik zenginliğimiz olacak..
Onlara bırakacağımız en değerli miras, yaşanabilir bir dünya olacak..
